وقتی از دنیا رخت بر می بندد، دنیایی بهتری را پشت سر می گذارد!

هیچگاه قصد ندارم در این وبلاگ در وصف بزرگی چیزی بنویسم، چون بنظرم مفهوم و معنا همواره مهم تر از ظاهر است، مخصوصا اینکه ظاهر خیلی چیز ها در این جهان با تبلیغات منفی یا مثبت همراه شده است. اما امروز بزرگی جهان را به مقصد ابدیت ترک کرد. بزرگی که هم ظاهر و هم معنای زندگی اش جهانیان را شگفت زده کرد، او فراتر از دایره کوچک تعلقات کرد و جهانی شد.او که خود جمله ای در وصف مرگش دارد:
" مرگ مسئله ای اجتناب ناپذیر است اما وقتی کسی وظایفی را که برای خود در قبال مردم و کشورش در نظر گرفته، انجام می دهد. او می تواند در آرامش جهان را ترک کند. من باور دارم که تلاش های خود را کرده ام، به همین دلیل جاودانه خواهم بود!"


او بزرگی بود که مثال خوبی بود برای "رسیدن به صلح از طریق صلح" او دقیقا همچون سخن خود، عشق و محبت را جایگزین نفرت کرده بود، او حتی دشمنانش را بخشید.

او سختی های زیادی در زندگی کشید، سالیان سال درد زندان کشید، ولی مقاومت کرد، روی آرمان خود ایستاد تا آن زمانی که به آنها برسد. انسان چقدر باید در خود را رشد دهد تا به این حد بزرگی برسد؟!

مرگ او دقیقا مصداق {ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً (89:28)} بود. او به سمت ابدیت شتافت، در حالیکه بهترین کارها را در جهان انجام داد، در حالی که جهانی زیباتر را پشت خود ترک کرد. بنظرم جمله ی زیر از اوشو، زندگی زیبای ماندلا را در خطوطی خلاصه کند:
"فردی خلاق به دنیا می آید و بر زیبایی دنیا می افزاید-آوازی اینجا، پرده ی نقاشی آنجا. او باعث می شود دنیا بهتر به رقص درآید، بهتر محفوظ شود، بهتر عشق بورزد و بهتر مراقبه کند. و وقتی از دنیا رخت بر می بندد، دنیایی بهتری را پشت سر می گذارد."

امروز مرگ او، مرا بیشتر متوجهم خودم کرد. من کیستم؟! آیا زندگی من هم چنان معنا و مفهومی خواهد یافت؟! آیا من هم جهانی را که ترک میکنم، زیباتر خواهم کرد؟!

* موسیقی که برای این پست انتخاب کرده ام، آهنگ We Are the world است، انتخاب این موسیقی برای اشاره آن به وحدت و عشق و محبتی که برای تغییر دادن این جهان به جهانی بهتر، انتخاب شده است.
از اینجا دانلود کنید.

/ 0 نظر / 6 بازدید