کوله پشتی

آقای امیرمهرانی در سایت خود(http://thecoach.ir) وبلاگنویسان را دعوت به بازی وبلاگی ای به نام "کوله پشتی" کرده اند که این بازی در اصل پاسخ دادن به 2 سوال است. آموخته های سال 92 و اهداف و برنامه های سال 93. تصمیم داشتم دیگر نوشته ی جدیدی در این سال ننویسم، اما از این بازی نمی شد که گذشت. بنظرم تاثیرات مثبت زیادی برایم خواهد داشت.

عکسی از کیف های خودم

در سال 92 آموختم که:

من چقدر کم کار و فعالیت می کنم و از این کار کم، چه انتظارات زیادی دارم! امسال وقتی که شروع به پرکردن دفتربرنامه ریزی کردم، به این نتیجه رسیدم که چقدر در تمام موارد(نه فقط در زمینه درسی!) کار و تلاش کمی انجام می دهم و فهمیدم چقدر در این زمینه متوهم هستم. مدرسه می رفتم بدون اینکه تلاش کافی انجام دهم، هزینه های مادی و معنوی زیادی را صرف کلاس های مختلف، کتاب های مختلف و ... می کردم ولی در عمل هیچ کدامشان فایده ای نداشتند، چون مداومت و پیگیری پس از آن نبود! و از طرفی چقدر از این کم کاری انتظار رسیدن به هدف های بالایی داشتم. میکل آنژ، نقاش، پیکرتراش، معمار و شاعر ایتالیایی، جمله ای دارد که در اینجا نقل میکنم: "اگر مردم می دانستند من برای آثارم چقدر سخت کار و تلاش می کنم، دیگر برایشان شگفت انگیز نبود."
این آموخته واقعا آموخته بزرگی بود که اگر تجربه اش نمی کردم، شاید هیچگاه بهش کاملا پی نمی بردم.

هیچ چیز حتمی ای در جهان وجود ندارد. امسال یادگرفتم که این جهان یک راز بزرگ است. یک مجموعه سوال که شاید تا آخر عمر هم جواب قطعی برایشان نیابم. ولی بنظرم زیبایی زندگی همین است، یک تلاش پایان ناپذیر برای رسیدن به پاسخ هزاران سوال کوچک و بزرگ.

"اشتباه کردن" و "شکست خوردن" بخش جدایی ناپذیرِ سفرِ پیشرفتِ آدمیست. چه در جملات بزرگان و چه در زندگی خودم و دوراطرافیانم این امر کاملا مشهود است که "اشتباه کردن" و "شکست خوردن" خود دلیل آن است که ما کاری انجام می دهیم و باعث پیشرفت ما هستند. مایکل جردن، بسکتبالیست مشهور آمریکایی، جمله ی زیبایی دارد که اینجا نقل می کنم: "من بیش از 9 هزار پرتاب و 300 بازی را از دست داده ام. 26 بار پرتاب پیروزی به من محول شد ولی من پرتاب را خراب کردم. من بارها و بارها در زندگی شکست خورده ام و این دلیل "موفقیت" من است."

انسان موجود ضعیفی است. امسال وقتی برای اولین بار دچار مشکلات ناشی از نوازندگی شدم و یافتم که چگونه اجرای یک قطعه کوچک می تواند دستم را برای چند ساعت فلج کند، فهمیدم که چقدر ضعیف و کوچکم.

دوستی و محبت مفهوم بسیار بزرگی است که هیچگاه محدود به ملیت، مذهب، سن و جنسیت نخواهد شد. امسال با دوستان جدید زیادی آشنا شدم، خیلی ها که شاید از نظر فکری خیلی با من متفاوت بودند و یا از لحاظ سنی فاصله زیادی با من داشتند. بعضی هایشان از کشورهای دیگر با فرهنگ هایی کاملا متفاوت بودند. ولی از دوستی با تمام این انسان ها به یک چیز پی بردم(یعنی شاید سخنی که قبلا از منبعی چون قرآن خوانده بودم برایم اثبات شد) که ما همه از نفس واحدی آفریده شده ایم. در ورای تمام نام ها و ظواهر و فراتر از هر مرزی، ما همه انسان هستیم که اگر خوب بنگریم، همه یکسری دل نگرانی های مشترک داریم. همگی از دروغ و بدی و دشمنی و جنگ تنفر داریم و عشق و علاقه خاصی به صداقت و دوستی و صلح و خوبی داریم. همه انسان هستیم که همدیگر را دوست داریم.

زندگی پر است از فرصت های لذت بردن و زیبا دیدن، ولی من همواره از دستشان می دادم. اینستاگرام و دریچه مربعی شکلش به من این را آموخت که هر روز چقدر فرصت های خوبی برای لذت بردن دارم، چقدر فرصت های زیبایی برای دیدن جهان و سرشار شدن.

درباره برنامه های سال آینده هم باید بگویم واقعا می خواهم ان شاء الله مفید تر از زمانم استفاده کنم. سعیم بر آن خواهد بود که در زمینه های مختلف که بهشون میپردازم، بیشتر و بیشتر تلاش و فعالیت کنم.
ورزش خواهم کرد. پس از قهر چندین سالِ با ورزش کردن، دوباره رابطم باهاش را بهبود خواهم بخشید.
زبان انگلیسی ام در حدی مانده که نیاز به کار شخصی زیادی دارد. این اواخر که کلاس های سطح پیشرفته (Advance) می رفتم به این نتیجه رسیدم که دیگر از این پس معلم به من چیزی نخواهد آموخت. از این پس باید self-study کنم. در بهترین حالتش، معلم شخصی خواهد بود که به من کمک خواهد کرد که اشتباهات گرامری و ویرایشی نوشته هایم را بیابم و یا چیزهایی از این قبیل. باید کتاب های زیادی در زمینه لغات، collocations، اصطلاحات و گرامر بخونم که نیاز به تلاش مضاعفی دارد و امسال باید انجامش دهم.
حداقل 40 کتاب (که حداقل 20 رمان معروف جهان در میانشان باشد) خواهم خواند.

 

---پ.ن: این عکس، عکس کیف های خودم هست که من واقعا ازشون ممنونم. هر روز با من از اینور به آنور میایند و خیلی همراهم هستند.
         

/ 2 نظر / 16 بازدید
سروش

این جمله و قسمت اول نوشتتون عالی و تاحدی نزدیک به ۹۰ شرایط من هم هست :)

[لبخند]lمطالب خوبی رو نوشتی، باتجربه انسان ساخته می شه به شرطی که ازشون عبرت بگیره وازیه سوراخ دو بار گزیده نشه میگن (تلخی عمر بشر حاصل بی تجربه گی ست )انشالله باهمت وتلاش به آرزوهای قشنگت خواهی رسید که ارزش انسان ها به اندازه تلاش آنهاست.